Van hier naar daar, en veel verder

De zetels zoemen zacht
Op de cadans in de verte

De streepjes op de stof trekken aan mijn aandacht
Zonder succes

De lucht danst, nietwaar?
Tussen ons in, zie ze zweven
Ik hier en jij daar
En die gekende zetels met streepjes
ze zijn zonder twijfel zachter dan voorheen

De hemel glimlacht
ook al heb ik geen idee of het regent
Er is warmte genoeg
in de schaduw van jouw ziel
en in mijn hart
zijn de dijken toch al lang gebroken

Ik vraag me af wat je zegt
Ik vraag het ook echt
Ik hoop dat je mij vergeeft
Hoe het kan – gij daar, met die glimlach,
een glimlach naar mij – is oprecht
het enige dat mijn gedachten beheerst

En met het zachte gezoem
verdwijnt de cadans weer in de verte
Mijn oren horen wel nog je stem
die van begeerte gevulde symfonie
Mijn ogen vatten nog vaag
de voorbijrazende straatlampen
maar niets komt binnen

Er is alleen maar dit moment
de verhalen volgen elkaar op
alle gevoelens vloeien samen tot één gedachte

Die zachte zetels met streepjes
die zoemen op de cadans in de verte
die lucht die danst
dit is die onverwachte thuis
waarvan ik bevreesd was om hem te verwachten

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out /  Change )

Google photo

You are commenting using your Google account. Log Out /  Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out /  Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out /  Change )

Connecting to %s