Een nacht

wacht nog even

met het leggen van lange zinnen tussen je lippen
laat de wereld voorlopig nog
voor wat ze is

kijk: een straatlamp zeeft de regen uit de lucht,
verder glijdt een bus op zijn buik langs haltes
zonder stoppen – het is vast avond
het is vast te laat voor dit soort conversaties;

zachtjes draai ik mijn tranen weg van het raam

zachtjes draai ik mijn tranen weg van het raam
terug naar jouw gelaat, en ik vraag je doodsbang
of je nog even wachten kan

maar ook op jouw gezicht is de nacht gevallen;
en mijn wereld ligt gebroken op de baan
waar jouw zinnen zopas voorbij reden

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out /  Change )

Google photo

You are commenting using your Google account. Log Out /  Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out /  Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out /  Change )

Connecting to %s